zondag 17 augustus 2014

.Verdriet.......

Lieverds ...... 
Een Depressie wat veel mensen niet begrijpen..
toch ga ik dit met mijn restje goede moed met jullie delen zoals ik mij voel ..
Ik heb er niet om gevraagd ...
maar het is mij overkomen...:( 


17 opmerkingen:

Marguerite zei

Wat word ik hier verdrietig van. Meid ik hoop dat er gauw weer licht aan het eind van de tunnel komt. Vechten en hoop dat je de juiste hulp vind en krijgt. Sterkte...

La Blomst-Living zei

Fijn dat je nog een restje goede moed hebt, Gaby. Want daar kan je heel veel mee bereiken! Goed dat je dit deelt; zoek hulp die bij jou past. Blijf erop uit gaan en ga bijvoorbeeld wandelen met iemand die je lief hebt en mee kan praten. Afleiding helpt! En besef dat het tijd kost om van een depressie te genezen. Blijf goed voor jezelf zorgen hoor! Liefs en heel veel sterkte, Linda

Es zei

Wat moeilijk maar ook moedig om het te delen ik stuur je vele zonnestralen en een dikke knuffel, Liefs Esther

Pure zei

Oh Gaby,wat ontzettend je-weet-wel dat je je zo voelt..
Een hele dikke knuffel en dapper dta je het deelt.
Liefs Chris

Brie Binnendijk zei

Lieve Gaby
Ik vind dit zo erg voor je. Probeer toch positief te blijven ook al lukt dat nu niet altijd. Ik hoop dat je de goede hulp krijgt van iemand waar je mee kan praten. Met de liefde van je gezin en je kleinkinderen achter je hoop ik dat je weer snel lichtpuntjes gaat zien. Want ook voor jou schijnt de zon achter de wolken. Heel veel sterkte.
Liefs Brie

Marjon zei



Als alles tegenzit
en niets nog meevalt.
Weet dan dat de zon weer gaat schijnen.
Heel traag komt ze op en zal de wolken doen verdwijnen.

Heel traag gaat verdriet voorbij
en verdrijft geluk alle pijn
je weet dat wij er altijd voor jou zullen zijn

De vogels gaan weer fluiten,
de bloemen gaan weer bloeien,
maar geluk, liefde en vriendschap
zullen door alle tegenslag alleen maar groeien.

Liefs en een dikke knuffel...Marjon

Home and Lifestyle zei

Wat moedig van je om er over te schrijven, Gaby. Want meestal lopen we hier niet mee te koop, terwijl het toch heel goed is om het te delen. Ik ben gelukkig nog nooit depressief geweest, maar toch denk ik je te begrijpen. Je wil zo graag bij dat ene knopje om alles om te zetten, om je weer goed en gelukkig te voelen, maar je kunt er niet bij...het lukt je maar niet, terwijl je het zo heel graag wil.

Gelukkig heb je ook de moed gevonden om hulp te zoeken. Ik hoop dat die hulp en heel veel liefde van mensen om je heen je helpen op de weg terug. Ik wens je enorm veel sterkte toe, lieve Gaby...blijf in jezelf geloven hoor!!

Veel liefs, Ingrid

bolletjelucky.blogspot.com zei

Lieve Gaby, wat moedig om dit te delen. Uit ervaring weet ik hoe je je voelt. Het lijkt uitzichtloos maar het herkennen en erkennen is al een goede stap in de richting. Zoek toch hulp, praat erover met je huisarts. Ik zette die stap pas na ruim een jaar, ik heb nu medicijnen die bij me passen en het gaat prima. Soms is de rek er even uit door alles wat je meemaakt en maak je geen "geluksstofje" meer aan en heb je even een hulpmiddeltje nodig. Sterkte meis..De enige spijt die ik had was dat ik er zo lang mee aangetobd had, was zonde van dat jaar. Lieve groetjes Miranda

Esther zei

Wat een akelig bericht. En tegelijkertijd fijn dat je dit toch met ons wilt delen. Gelukkig weet ik niet uit eigen ervaring wat jij nu doormaakt, maar ik weet wel dat het heel zwaar is. En dat acceptatie helpt bij de weg terug. Heel veel sterkte. Enne... aarzel niet om onze (digitale) steun te vragen.
Liefs, Esther

Pink Veen zei

Gaby......ik denk te weten hoe je je voelt.......had jaren geleden zelf een zware depressie......en kijk mij nu eens gaan......vrolijk en blij....en weer gelukkig.

Niet "zonder slag of stoot....."

Wat mij heeft geholpen destijds waren medicijnen (maar dat duurt soms wel even voor ze helpen)....en creatief bezig zijn.....maakte niet uit wat als ik maar iets kon maken ........het gaf me afleiding.

en verder....naar buiten, al was ik nog zo moe. Geen idee hoeveel km we hebben gelopen door de bossen en duinen, heerlijk.

Praten er over, dat deed ik niet zo veel maar ik wist en weet dat ik iemand naast me had die probeerde het te begrijpen en die me nam zoals ik was en ben. Meer kan een mens niet verlangen denk ik want wie nooit een depressie had weet niet hoe het voelt....

Prachtig dat jij je niet schaamt om dit hier te vertellen.....ik ook niet!

Probeer vol te houden.....dat wil ik tegen je zeggen, ook al is het soms zo moeilijk.....en wie weet kunnen we hier samen nog eens op terug kijken en glimlachen....

Lieve groet van Pink!

malowanekrzyżykami zei

Gaby know what going through, I fight with this disease for 4 years, 4 years do not go out of the house. Hug you to the heart .Elżbieta

Simonne's fantasiestudio zei

Hallo Gaby, spijtig dat je in deze stemming kwam, en dat terwijl je zulke mooie kleedjes voor de poppen kon maken!
Ik heb alvast het einde van de tunnel gereserveerd voor u met veel zonneschijn daarbij en heerlijk geurende rozen!
groetjes,
Simonne

"Création" zei

Lieve lieve Gaby,

Vind het heel erg dapper van je en ook heel goed dat je zo bijzonder de situatie zoals het in werkelijkheid is onder woorden kan brengen. In een depressie zitten is vreselijk en wordt vaak door mensen niet begrepen die er zelf nooit mee te maken hebben gehad. Vaak lijkt het er op of mensen in je omgeving je links laten liggen, meestal is dat natuurlijk niet zo maar zij voelen zich zo onmachtig en weten absoluut niet hoe er mee om te gaan waardoor dat een gevoel geeft alsof je in de steek gelaten wordt.

Ook jij voelt sterke onmacht omdat je je moedeloos voelt omdat je niet de regie over je eigen leven onder controle hebt, en dat is zo begrijpelijk. Het kost veel tijd en heel veel energie waar je doodmoe van wordt.

Je schrijft, "Tranen vloeien, maar ik mag niet huilen" Lieve schat, natuurlijk mag jij huilen, huilen geeft ZEKER opluchting, zou juist zeggen schreeuw het van de daken. Je hoeft je voor niets of niemand groot te houden. Waarschijnlijk juist omdat je te weinig echt laat zien hoe je je voelt dat mensen dat aan de buitenkant niet kunnen zien, zoals je schrijft, en het dan ook niet begrijpen. Daarom is het ook zo goed dat je het nu hier zo moedig neerschrijft.

Ben er van overtuigd dat je er uit komt meissie, jij die normaal genomen zo intens kan genieten van alles om je heen en zo enorm creatief is zoals jij bent. Het is nu even in deze situatie ver te zoeken en dat maakt je ongelukkig natuurlijk.

Hou vol lieverd, helaas weet ik uit ervaring hoe je je voelt, maar die rot tunnel wordt steeds korter en korter tot je eruit kan kruipen. En hoe vreemd het misschien zal klinken, je komt er veel en VEEL STERKER uit dat is zeker!!!

Hoop dat je met de hulp die je nu krijgt en alle lieve mensen om je heen je steeds vaker goede momenten mag ervaren.

Veel sterkte en liefsssssssssss,
denk aan je en stuur je wat kracht...

Josephine
xxxxxxxxx


It's me zei

Lieverdje.....ik schreef het al op fb.....aan het einde van deze lange sombere tunnel...schijnt echt het zonnetje weer voor jou...neem je tijd..en het komt echt weer goed....liefs hele dikke knuffel...van mij...x !

sharon's shabby creations zei

Liefje liefje toch hou je goed en heel veel sterkte.

Op de vraag waar ik dat blauwe tule vandaan komt is dat ik het ooit heb gekocht bij de verzamel beurs.

Sterkte in de strijd tegen alles!

Heel veel liefs en dikke knuf

Thuis bij Tjits zei

Lieve Gaby, ik wens je heel veel sterkte en vooral kracht en liefde..

Liefs, Tjits

IS Interieur Styling zei

Lieve Gaby

Laat het bloggen even, en denk maar fijn aan jezelf.
Ik hoop wel dat je je gesteund voelt door ons allemaal.
Maar toch moet je het zelf doen.
Tijd, rust, praten, liefde dat is wat je nu nodig hebt.
Dus liefde van ons bloggers en de mensen om je heen, die helpen jou er weer boven op hoop ik.
Ik kan je zeggen je bent niet de enigste, maar daar schiet je niks mee op. Ik zou je graag de beste mop van de wereld willen vertellen, maar helaas die moet nog worden gemaakt. Ha ha ha hhmm.
Voel je je al een heel klein ietsie pietsie beter.

Hier ik stuur je een dikke knuffel, pak maar aan.

Liefs Ingrid